یه شب مهمون داشتیم،
کفش ها توی حیاط جفت شده بود، همشون مرتب بودن به جز یک کفش که پاشنه هاش خوابونده شده بود.
هرکس می خواست بیاد تو حیاط، اون کفش ها رو می پوشید.
می دونی چرا؟ چون پاشنه هاش خوابونده شده بود.
یه کم که فکر کردم، دیدم بعضی از ما آدم ها مثل همین کفش های پاشنه خوابونده هستیم.
برامون مهم نیست هر کسی بیاد و از ما سو استفاده کنه!
یادت باشه که اگر سر خم کنی، اگر خودت به خودت احترام نذاری، همه می خوان ازت سواری بگیرن و کسی هم بهت احترام نمی ذاره.
کفشِ پاشنه خوابونده نباش...
برچسب:
نویسنده: زهرا اسدیپور